متن بیانیه نظام ارزشی
ما كاركنان و اعضاي داخلي انستیتو متعهد میشویم که:
1. آنچنان به دانشجویان انستیتو آموزش خواهیم داد که به آنها یاری دهیم تا از ما روانکاوان و روان درمانگران (Clinicians) بهتری
شوند.
2. به آنچه به صلاح انستیتو و ارتقاء علمی و شأن آن است در مقایسه با آنچه در راستای نیازهای پس رونده شخصی خود
میباشد، خواهیم اندیشید و تلاش خواهیم کرد که اولی را در ارجحیت قرار دهیم.
3. رنجیدگیها و مشکلات شخصی خود با دیگران را در ابتدا و در اولین فرصت فقط با همان فردی که از او رنجیدهایم یا با او مسئله
داریم در میان خواهیم گذاشت و از تقسیم و پراکنده کردن آن با سایر اعضاء انستیتو خودداری خواهیم نمود. اگر به نتیجه مطلوب
نرسیدیم، در مرحله بعدی، دوباره با همان شخص با بیشتر در نظر گرفتن احتمال مسئولیت فردی خود در به بار آوردن
رنجیدگیمان، به مکالمه خواهیم پرداخت. فقط در مرحله آخر است که اگر نیاز به کمک فرد سومی وجود داشت، فرد دیگری از
داخل انستیتو در جریان قرار خواهد گرفت و آن شخص معاون مدیر آموزش و یا مدیر آموزش انستیتو خواهد بود.
به یاد خواهیم داشت که گروهبندی و غیبت در بین اعضای هر گروهی بسیار وسوسه انگیز، ارضاء کننده و موقتاً برای عزت نفس
تحکیم کننده است، منتهی برای پیشرفت فردی و انسجام گروهی ما مخرب خواهد بود و از آن اجتناب می کنیم.
4. به تفاوتهای نظری و تکنیکی همدیگر به عنوان Clinician ها و فردهای متفاوتی که هستیم احترام خواهیم گذاشت.
5. در انستیتو روانکاوی تهران از آن شیوهای که «روانکاوی» و «روانکاو» از طرف IPA تعریف شده است، پیروی و حمایت خواهیم
کرد.
6. به دانشجویان، بیماران و مراجعین دیگر هیچ امید واهی نخواهیم داد. از ایجاد هر نوع رابطه «مرید و مرادی» که در آن فریب،
اذیت، تحقیر، تنبیه، سوء استفاده یا اغفال نهفته یا آشکارا وجود داشته باشد، پرهیز خواهیم نمود . به آنها یاد خواهیم داد که
مستقل فکر کنند.
7. مسئول بازآموزی خود هستیم و به یاد خواهیم داشت که در این رشته همیشه باید دانشجو باقیماند.
8. در خصوص رابطههای دو گانه با دانشجویان :
الف- وقتی روانکاو/ رواندرمانگرِ دانشجو هستیم، Supervisor انفرادی او نیز نخواهیم بود.
ب- وقتی روانکاو/ رواندرمانگرِ دانشجو هستیم، ممکن است مدرس کلاس آموزشی او نیز باشیم.
ج- به عنوان یک مرجع قدرت، از سوء استفاده از قدرت و از بین بردن اعتماد دانشجو یا بیمار امتناع خواهيم ورزید.
د- به عنوان روانکاو / رواندرمانگرِ یک دانشجو خود را از وارد شدن در صحبت و بحث در کمیتههای آموزشی راجع به آن دانشجو
معذور خواهیم داشت.
9- در خصوص رازداری:
الف- به عنوان Supervisor یک دانشجو ملزم به همان راز داری نسبت به بیماران دانشجو هستیم که خود دانشجو ملزم به آن
است. هدف این اصل طبیعتاً شامل ارزیابی بالینی دانشجو و گزارش آن به کمیته پیشرفت نمیباشد.
ب- به خود این اجازه را نخواهیم داد که در مورد درمان شخصی دانشجو یا در مورد
روانکاو / رواندرمانگرِ او شروع به اظهار نظر کنیم؛ مگر آنکه خود دانشجو درخواست کند که با ما اگر مدرس مشاور او در کمیته
پیشرفت هستیم در مورد این موضوع مشورت نماییم.
ج- در خصوص رازداری اجرایی و اداری جلسات کمیتهها: تمامی بحثها و تصمیمات کمیتهها در انستیتو را محرمانه خواهیم
دانست و از تقسیم آنها با دیگران خود داری خواهیم ورزید. تنها روابط عمومی انستیتو، مسئولیت اطلاع رسانی را در اختیار
دارد.
